Kral Offa Ve Bastırdığı Sikke

MERSIYALI OFFA (Ö. TEMMUZ 796) YA DA SADECE OFFA. 757-796 ARASINDA MERSIYA KRALI. İNGILTERE'NIN GÜNEYINDE ANGLOSAKSON DÖNEMININ EN GÜÇLÜ KRALLIKLARINDAN BIRINI KURMUŞTUR.     BASTIRDIĞI ARAPÇA SİKKELER Offa hükümdarlığı sırasında üzerinde kraşın adı ve ünvanıyla birlikte sikkelerin kalitesinden sorumlu olan kişinin adının da yazılı olduğu yeni metal paralar bastırdı. Offa'nın para kısmında uyguladığı uygulama İngiltere'de birkaç yüzyıl boyunca uygulandı. 774 yılında 4,25 gram ağırlığında ve Abbâsîler Hâlifeliği'nde kullanılan islâmî altın dinara eşdeğer olan ve arkasında "Lâ ilâhe il-l'Allah" yazan "altın sikkeler" bastırdı.

 
 

MERSIYALI OFFA (Ö. TEMMUZ 796) YA DA SADECE OFFA. 757-796 ARASINDA MERSIYA KRALI. İNGILTERE’NIN GÜNEYINDE ANGLOSAKSON DÖNEMININ EN GÜÇLÜ KRALLIKLARINDAN BIRINI KURMUŞTUR.

BASTIRDIĞI ARAPÇA SİKKELER : Bir mankus ya da 4,25 gram ağırlığında ve Abbâsîler Hâlifeliği‘nde kullanılan islâmî altın dinara eşdeğer olan “Birinci Mersiya kralı Offa”tarafından Mersiya-İngiltere’de ilk defa 774 tarihinde bastırtılmış, arkasında “Lâilâhe il-l’Allah yazan altın bir sikke. Sikkenin diğer yüzününde dairevî bir şekilde Allah Muhammediyeryüzünde size bu dinî hakim kılsın diye gönderdi”, şeklinde Kur’ân‘dan alınma bir ayet yazmaktadır.
Offa hükümdarlığı sırasında üzerinde kraşın adı ve ünvanıyla birlikte sikkelerin kalitesinden sorumlu olan kişinin adının da yazılı olduğu yeni metal paralar bastırdı. Offa’nın para kısmında uyguladığı uygulama İngiltere’de birkaç yüzyıl boyunca uygulandı. 774 yılında 4,25 gram ağırlığında ve Abbâsîler Hâlifeliği’nde kullanılan islâmî altın dinara eşdeğer olan ve arkasında “Lâ ilâhe il-l’Allah” yazan “altın sikkeler” bastırdı.

Keltler ve Turkije ( Türkiye)

ISKRA

800px-S2000 yıllarında Keltler anavatanları olan Orta Avrupa’dan göç etmişlerdir Çoğu İspanya Galya ve Britanya adalarına yerleşmiş diye bilgi alınır nette araştırıldığında..
Aytunç Altındal’ın videosunu izlerken alabildiğim kadarı ile Keltler ile ilgili önemli olan kısımları not aldım videoyu yazının sonuna ekledim benim not aldığım dakikalar 15:00 ve 39:00 zaman aralığıdır ..

View original post 479 kelime daha

AĞRI VE İLÇELERİNDE Kİ TARİHİ VE TURİSTİK YERLER

GİRİK TEPE
Patnos’un 1 km güneydoğusundadır. Değirrnentepe olarak da bilinir. Urartular’a ait bu antik kent, Kral Menua ve oğlu I. Argişti dönemlerinde kurulmuştur. 1960-1963 yılları arasında yapılan kazılar neticesinde, yanmış bir iç avlu, taht odası, salonlar, kiler ve mutfak ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca buradan çok sayıda yüzük, küpe, bilezik, kemer, mühür, Altın ve tunçtan yapılmış süs eşyaları elde edilmiştir.
TOKLUCA KALESİ
Diyadin ilçe merkezine 19 km uzaklıkta ki Tokluca köyünde bulunmaktadır. Yapı da yer altına inen merdivenler mevcuttur. Ancak yolun nereye ulaştığı bilinmemektedir.
ÜÇKİLİSE
Taşlıçay’ın 18 km doğusunda yer alan bugünkü Taşteker köyüdür. Birçok kaynakta adına rastladığımız Üç kilisenin kutsallığı M.Ö.’ye dayanır. Arsaklı Türkleri burada Bagavan adında bir Güneş Tapınağı yaprnışlardır. Sonradan Ermeniler tarafından bir manastır inşa edilmiştir. Ancak bahsedilen ve diğer tarihi değerler yok edilmiştir. Ermenilerin yaptırdığı manastır, 1950 yılında sökülmüş, taşları Ağrı Merkez Camii’nin yapımında kullanılmıştır. Nuh Peygamber’in mezarının burada olduğuna ilişkin bir inanışta vardır.

KIZILZİYARET KALESİ:
Balıklı Göl yakınlarındaki aynı adı taşıyan köyde bulunmaktadır. Hangi dönemde yaptırıldığı bilinmeyen yapının yapanı ve yaptıranı bilinmemektedir. 1918 yılında yöre terk edilip barınak ve kale surları tahrip edildiğinden dolayı, kale harap bir görünüm arz etmektedir.

KÜPKIRAN (HAREBEGÖL) KALESİ:
Merkez ilçenin 20 km uzağında yer alan Yukarı Küpkıran ile Güneysu köyü arasında bulunmaktadır. Kale Harabegöl Kalesi olarak ta bilinir. Kalenin kimin tarafından, hangi tarihte yaptırıldığı bilinmemektedir.
PAZI KALESİ:
Küpkıran köyü ile Kalender köyü arasındaki kaledir. Pazı Kalesi, Eyüp Paşa Kalesi adı ile de anılmaktadır. Ağrı Ovası’na hakim bir tepe üzerinde kurulan kale, küçük boyutlu olup basit bir yapıya sahiptir. Kale oldukça tahrip olmuş, tanınmayacak bir hale gelmiştir.

MEYA ( GÜNBULDU ) MAĞARALARI :
Diyadin ilçe merkezine 12 km uzaklıktaki Günbuldu köyündedir. Antik bir kent görünümünde ki yerleşim yerinde mağaralar ve tarihi kalıntılar köyün 400 M uzağında bulunmaktadır. Kayalara oyularak yapılmış, olarak yapılan barınma yerleri, tapmak, ibadethane, oda ve mağaralar oldukça ilgi, çekicidir. Barınak ve ibadethanelerde değişik inançların izleri görülmektedir. Oldukça tahrip edilmiş kentten, günümüze mihrap, haçlı taşlar ve mezarlar kalmıştır, buradan çıkarılan iki koç heykeli, ,şu anda il merkezinde bulunmaktadır.

TOPRAKKALE:
14 km mesafede ki antik kenttir. Toprakkale’nin yapım tarihi bilinmemekle birlikte, Urartular döneminde yapıldığı sanılmaktadır. Urartuların burada bir kale yaptırdıkları ve küçük Arsaklıkların burayı yeniden imar ettikleri bilinmektedir. Tapınak ve yerleşim yerleri tamamı harap bir hale getirilmiş, kale burçları ve bazı duvar kalıntıları günümüze kadar gelebilmiş.

TOPRAKKALE CAMİİ:
Camii ile aynı adı taşıyan köyde, bulunmaktadır. Cami üzerinde yer alan kitabeden, 1684 yılında Mirza bin Abdi Paşa tarafından yaptırıldığı anlaşılmaktadır. Cami, kare planlı, tek kubbeli bir plan arz etmektedir. 12,50×12,50ın ölçülerindeki cami. 8,20m çapındaki tromp geçişli bir kubbe ile örtülmüştür. 14 ahşap direk üzerine oturtulan son cemaat yerinin bir kısmı sonradan yapılmıştır. Beden duvarlarında 6. Kubbe kasnağında ise birer atlamalı olarak 4 adet pencereye yer verilmiştir. Beden duvarlarının köşeleri, taç kapı ve pencere etrafları kesme taştan, diğer kısımları ise moloz taştan yapılmıştır.

HAMUR KÜMBETİ
Hamur ilçe merkezinde yer almaktadır. Giriş kapısı üzerindeki kitabeden, sadece 1802 yılında yaptırıldığı anlaşılmaktadır. Plan bakımından Kırşehir’deki Aşık Paşa Türbesine benzemekte olup, Selçuklu ve Osmanlı Kümbetlerinden farklı bir planlama gösterir. Yapı dikdörtgen. “planlı’ olup, içten aynalı tonoz, dıştan balık sırtı şeklindedir. Güney taraftaki orijinal olmayan tahta kapıdan giriş sağlanır. Doğu cephesinde 3, batıda ise 2 penceresi bulunmaktadır Yapı, kesme taş malzeme ile yapılmış olup, cepheleri kuşatan dört sıra bazalt ile renkli bir görünüm kazanmıştır. Kümbet içerisinde İshak Paşa’nı torunlarından İbrahim Paşanı’n ve ailesinin mezarları bulunmaktadır. Mezar taşları, bitkisel motifler, sekiz kollu yıldız ve Arapça yazılar ile süslenmesine karşın, bunlar tahrip edilmişlerdir.

BEYAZIT ESKİ CAMİ
Doğubeyazıt’ın doğusunda, Kalenin güney eteğinde bulunmaktadır. Cami, muhtemelen Yavuz Sultan Selim tarafından yaptırılmıştı. Caminin taç kapısı üzerindeki onarım kitabesinden H.1096 (M.1687) ‘da onarım gördüğü anlaşılmaktadır. Kare planlı, tek kubbeli cami plan tipindedir. Harim mekanı 11.50m çapında bir kubbe ile örtülüdür. Beş gözlü son cemaat yeri yıkılmıştır. Üzerinde herhangi bir süsleme bulunmayan cami değişik renklerdeki kullanılma örtülüdür.

DİYADİN KALESI:
Diyadin ilçe merkezinin güneyinde, Murat Irmağı’nın kıyısındaki kayalıklar üzerinde kurulmuştur. Yapanı ve yaptıran belli değildir. Evliya Çelebi, Uzun Hasan Oğlu Ziyaüddin tarafından yaptırıldığını belirtmektedir. Kale, yapılış tarzı ve kullanılan malzeme bakımından Urartu kalelerine benzemektedir. Birçok dönemde tamir ettirilen kale bugün harap bir vaziyettedir.
AVNİK KALESİ
Koçbaşı Kalesi olarak ta bilinen yapı Diyadin ilçe merkezine 29 km mesafede, Yankaya (Ali Hido) mezrasında, Aladağ’ın yüksek bir yerindedir. Taşların sökülüp ev yapılmasından dolayı bugün ancak temelleri günümüze kalmıştır.

Karagöz Kilisesi:
Tutak’ın 26km. batısında ki Dayıpınarı (Noktulu) köyü yakınındaki kayalık arazide ve yeraltındaki kilisedir. Kiliseye, dışarıdan kayalara işlenerek yapılmış merdivenlerle inilmektedir. Ortada geniş bir alan, yanarda odalar, raflar pencere ve çıraklıklar vardır. Benzeri ibadethane çevrede birkaç yerde görülmektedir. Hamur’un Beklemez Köyünde de aynı tarzda yapılmış yer altı kilisesi vardır.
Tutak ilçesinin 26 kilometre batısındaki Dayapınarı (Noktulu) Köyü yakınındaki bu kilise kayalara oyularak yer altına yapılmıştır. Benzeri Hamur’un Beklemez Köyü yakınında olan bu kilisenin içerisine merdivenlerle inilmektedir. Kilisenin yapım tarihi konusunda herhangi bir bilgi bulunmamakla beraber Erken Bizans döneminde yapıldığı sanılmaktadır.

KAN KALESİ

Tutak İlçesinin 20 kilometre güneydoğusunda Dönertaş (Kalekul) Köyü yakınlarındaki bu kalenin de ne zaman ve kimler tarafından yaptırıldığı bilinmemektedir. Zencir kale ile aynı tarihte yapıldığı sanılmaktadır. Kaleden günümüze ancak temelleri kalabilmiştir. Bu kalenin başka adı da, Kale-i Hum dur.

ZENCİR KALE

Tutak’ın güneyindeki Katavin dağında yapılmış kaledir. Yapılış tarihi bilinmemektedir. Kalenin köşelerinde zencir sallandığı için bu ad verilmiştir. Bugün yıkık durumdadır. Kale hakkında birçok efsane ve söylenti vardır.

Tutak İlçesi yakınlarındaki Katavin Dağı’nda bulunan bu kalenin de ne zaman ve kimler tarafından yapıldığı bilinmemektedir. Günümüze harap ve yıkık durumda gelebilmiştir. Üzerinde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Cadılar Bayramı

• Cadılar Bayramı’nın kökeni antik Britanya’da pagan
Keltlerin kutladığı Samhain Festivali’dir • 7. yüzyılda Papa IV. Boniface 13 Mayıs’ta kutlanan
Azizler Günü’nü pagan festivalinin yerini alması için 1
Kasım’a taşıdı.
• Cadılar Bayramı’nın eski dildeki söylenişi olan
Hallowe’en, “Tüm Kutsalların Akşamı” anlamına
geliyor.
• Balkabaklarının içini oyarak korkunç yüzler
çizmekle kötü ruhların korkutulacağı düşünülüyordu.

Bu ve buna benzer Hristiyan ve Avrupa adetleri eski Keltlerin pagan dininden alınma ve Roma imparatorluğu Döneminde Hristiyanlığın yaygınlaştırılmaya çalışılması pagan dini gelenklerini Hristiyanlığa uygulayarak bu dinin pagan olan Avrupa’da daha çabuk yayılmasını sağlamıştır

Ne Mutlu Türk’üm Diyene

Ey Türk Gençliği!

Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir.

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, İstiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok nâmüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın, bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.

Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi, vazifen; Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!

Doğu’da Yaşayan Türkler

Diller Azerice (Batı ağzı)
Din İslam (Sünni, Şii)

Karapapaklar veya Terekemeler (Azerice: Qarapapaqlar, Tərəkəmələr), Türkiye’de genel olarak Kuzeydoğu Anadolu’da, Kuzey Kafkasya’daki Derbent, Gürcistan’nın Kvemo Kartli, Azerbaycan’ın Kazah, İran’ın Sulduz bölgelerinde[2] yaşayan Azerbaycan Türklerini de oluşturan etnik boylardan biridir.[3] Köken ve tarih Karapapak adı, siyah astragan papak (kalpak) giydikleri için Kafkasya’daki komşu halklar tarafından verilmiştir. [4] Karapapakların diğer bir adı olan “Terekeme” ise Arapça’daki, Türkmenler sözcüğünün karşılığı olan Terâkime sözcüğünden kaynaklanmaktadır.[5] “Terekeme” terimi “yurtlarını terk edenler” anlamında kullanılmaktadır.[6][7] Çoğu zaman Terekeme olarak da adlandırılan
Karapapaklar, Brockhaus ve Efron Ansiklopedik Sözlüğüne göre ayrı bir etnik grup olarak tanımlanmış olsa bile sıklıkla Azerbaycan Türklerinin bir alt etnik grubu olarak tanımlanmaktadır.[8] Fahrettin Kırzıoğlu ve Zeki Velidi Togan gibi bazı tarihçilerin teorilerine göreyse Karapapakların soyu Kumuklara dayanmaktadır.[9] Terekemeler, asıl itibariyle Gürcistan’ın güneyinde, Ermenistan’ın kuzeybatısında, Dağıstan’ın güneyinde, Azerbaycan’ın iç ve kuzeybatı topraklarında yaşamaktaydılar.[10] Güney Kafkasya’nın Rus işgaline uğramasıyla birlikte 1813 ve 1828 yılları arasında Osmanlı Devleti ve İran’a yoğun göç hareketleri yaşanmıştır. Osmanlı-Rus Savaşı Rusya’nın sınırlarını Kars’ı da içe alacak şekilde genişlemesiyle sonuçlanınca, Terekemelerin yerleşim
yerleri yeniden Rus egemenliği altına girdi. Rus Devrimi sonrası başlayan Sovyet yönetiminin ardından Karapapaklar, Sovyetler Birliği’nde ayrı bir millet olarak tanımlanmaya başlanmıştır. 1930’larda Karapapakları
ayrı bir millet olarak kabul etme politikası durdurulmuş
ve 1944 yılında Ahıska Türkleri ile birlikte kitleler halinde Orta Asya’ya sürgün edilmişlerdir. 20. yüzyılın ortalarında yapılan nüfus sayımlarında Ahıska Türkleri
ve Azerbaycan Türkleri ile birlikte sayılan
Karapapakların günümüzdeki sayımlarda kendisini
Karapapak veya Terekeme adlarıyla tanıtan kitleleri
tespit edilmiştir. 1926’da Sovyetler Birliği’nin yaptığı
nüfus sayımına göre ayrı bir millet olarak dahil edilen Karapapakların Güney Kafkasya’daki nüfusu 6.311 olarak tespit edilmiştir. Tarih Kökenlerine dair tezler Bazen Karakalpaklarla karıştırılır. Farklı görüşler de bulunmakla birlikte[11][12] genel kanıya göre Karapapaklar Oğuz karakterli, Karakalpaklar ise Kıpçak karakterli Türklerdir.[13] Safeviler dönemi I. İsmail, 1520 – 1522 yılları arasında Şiiliği yaymak için Kvemo Kartli’ye sefer düzenlemiştir. I. İsmail öldükten sonra Tiflis’te Şiiliğe karşı isyan başlamış ve 1549’da Borçalı’daki Karapapaklar Osmanlı padişahı I. Süleyman’a bağlılıklarını bildirmiştir. Fakat 1555’da imzalanana Amasya Antlaşması ile Safeviler’de kalmıştır.[14] Borçalı’daki Karapapakların bir kısmı kırmızı bir şerit
bağlayarak Şii olduklarını vurgulamıştır. Diğer kısım da, başlarına koyun derisinden kara papak koyarak Sünni olduklarını bu yolla vurgulamıştır. Sünnilerin bir kısmı göçe zorlanmıştır.[14] I. Tahmasp’ın ölümünden sonra Safevilerin baskılarına karşı Gürcüler ile birleşmiştir. I. Abbas döneminde Şii olmayanlara Sakal Vergisi uygulanmış ve tekrar göçler artmıştır.[14] Kaçarlar dönemi Kazaklara dayanan Karapapaklar 1828 tarihine kadar Kuzey Azerbaycan’ın Kazak-Şemseddin Hanlığında Borçalı Nehri kıyılarında ve Revan-Gence arasında, Gökçe Gölü civarında yaşamaktalar.[15] Rusya-İran Savaşı 1826-1828 Rusya-İran Savaşı esnasında Azerbaycan Genel Valisi Abbas Mirza tarafından Azerbaycan’dan çıkararak Uşnu’nun doğusunda 15. yüzyılda Mukri Kürtlerinin elde ettikleri Sulduz’a yerleştirilmişlerdir. [16] 1828 yılında imzalanan Türkmençay Antlaşması’ndan sonra bir kol Meraga’nın Sulduz Nahiyetine, diğer kol Kars, Çıldır, Sarıkamış, Arpaçay, Iğdır, Albaba, Çaldıran, Sökmenova, Karaköse ve Taşlıçay civarlarına göç etmişlerdir. Sulduz Bölgesinde Ağcarevane, Ali
Dervişli, Çakal Mustafa, Çelebi, Delice Ahi, Hamidşah,
Kızanlu-yı Şiran, Mamaşalu, Okçı, Sultanlu, Tavuklu, Timur gibi aşiretler yaşardı.[15] Rusya İmparatorluğu dönemi Aynı kaynakta 1878-1881 yıllarda Rusya
İmparatorluğu’nun yönetimine girmiş (1878) bu
bölgeden Osmanlı`nın elinde kalan topraklara 82.000
Müslüman`ın göç ettiği kaydedilmektedir. Onlardan 11,000 kişi Kars`tan gitmiştir.[17] Kars Oblastı Ana madde: Kars Oblastı Von Hellwald’ın (1878-99) kaydettiğine göre, Rus
işgalinden önce Osmanlı topraklarında 105 köyde 29.000 Karapapak yaşıyordu.[18] Rusya İmparatorluğunda Tatarlar (Azeriler başta olmak üzere Türk halklarının genel adı)’dan farklı olarak Karapapak mevcuttu.[17] Brockhaus ve Efron Ansiklopedisi`nin aktardığı
verilere göre, 1 Ocak 1892 tarihinde Kars Oblastı 200 868 kişi (1 verst karede 12 kişi) iskan ediyordu. Ce
onlardan 7% Rus, 13.5 % Yunan, 15% Kürt, 21.5 %
Ermeni, 24% “Türk”, 14% Karapapak, 5% Türkmen idi.[17] 1897’de ise Kars Oblastı’nın toplam hümusu 290.654
kişi (Erkek: 160.576, Kadın: 130.083, kentte
yaşayanlar: 37.838) olup ana dillerine göre nüfus,
73.406 Ermeni, 63.547 Türk, 42.968 Kürt, 32.593
Yunan, 29.879 Karapapak, 27.856 Rus (5.279 Küçük
Rus dahil), 8.442 Türkmen, 2.347 Tatar ve 6.383 diğer gruba bağlı olanlardan ibaretti.[17] Dinlere göre nüfusun 14% Ortodoks, 5% Hristiyan
sektant mezhepleri, 21% Ermeni-Gregoryan, 0.75%
diğer Hristiyan inançlar, 58% Müslüman (37% Sünni
ve 10% Şii, 11% Alevi), 1.25 % Yezidi idi. Rus
nüfusun büyük kısmı sektantlar (molokan, duhobor,
prıgun ve diğer mezhepler), Yunanlar — Ortodoks, Türkler — Sünni Müslüman, Karapapaklar — Sünni ve
kısmen Şii, Terekemeler — Ali-Allahi Şiileri, Kürtler —
Sünni Müslüman ve kısmen Yezidi idi. Karapapakların
nüfusun diğer kısmı gibi hayvancılık ve toprakla
uğraştığı, Terekemelerin bir kısmının Kürtler`le beraber göçebelik yapması söyleniyor.[17] Sovyet dönemi Diğerleri ise 1921’de Rusların çekilmesiyle Kars’a
geldiler. Bunlar Gümrü Antlaşması’yla gerçekleşen nüfus mübadelesiyle Akbaba, Tiflis, Kazak ve Borçalı bölgelerinden göç ettiler. 1926 Sovyetler Birliği nüfus sayımına göre Güney Kafkasya`da 6.311 kişi kendini Karapapak olarak tanımlamıştır (3252 erkek ve 3059 kadın).[19] 1939’da Stalin tarafından “Azerbaycanlılar” adlı etnik grubun yaratıldıktan sonra Ahıskalılar dışındaki
Azerbaycan’daki diğer bütün Türkler gibi nüfus sayımlarında görünmez olmuş[20] ve Büyük Sovyet Ansiklopedisi’nde de Azerbaycanlılar ya da Azeriler’in önde gelen etnik grup olarak sayılmıştır.[21]. Din Türkiye’de Karapapaklar genellikle İslam dini Sünni (Hanefi) mezhebine mensuptur. Azerbaycan ve Gürcistan ve İran’da Sulduz’daki Karapapaklar ise yer yer Sünni (Hanefi) , yer yer Şii (Caferî)’dir. Dil Ahmet Caferoğlu, Karapapakların konuştuğu dilin “öz Türkçe” olduğunu yazmaktadır.[22] İslam Ansiklopedisi’ndeki Terekemeler (Karapapak Türkleri)maddesinde, Azerbaycan Türkçesi’nin bir şivesini konuştuğu yazılmaktadır.[23].S.Dündara göre de Karapapak Türkleri Azerbaycan Türkçesi’ni konuşmaktadır.[24] ХIХ. yüzyıl Osmanlı kaynakları Karapapakların, Azerbaycan Türkçesiyle konuştuğunu yazar[25]. Andrews ise, ana dillerinin Azerbaycan diline yakın,
Batı Oğuz dillerinden biri olan Karapapakça olduğunu
ve Karapapakların Terekeme lehçesinin
Karapapakça’dan daha kaba olduğunu ileri sürdüklerini aktarmıştır.
KAYNAKÇA :
**tr.m.wikipedia.org/wiki/Kuzeydoğu_Anadolu
*tr.m.wikipedia.org/wiki/Karapapaklar
1. ^ “Ulu Borçalı ve Karapapaklar – Seyfullah Türksoy” . http://www.turansam.org/makale.php? id=140 . http://www.borchali.net/index.php? cat=yazilar&id=25 .
2. ^ Ahmet Caferoğlu, Türk Kavimleri, Enderun Kitabevi, İstanbul, 1988, s. 69. Ahmet Caferoğlu,
kuzey Azerbaycan ve Gürcistan’dakilerin tamamen göç ettiğini ve Türkiye’deki yerleşim yerlerinin Kars ve
Muş olduğunu belirtmektedir.
3. ^ Народы Кавказа, т. 2, М., 1962. Библ. см. также к ст. Азербайджанская ССР, ист. очерк. А.Г.
Трофимова.
4. ^ Nevzat Özkan, Türk Dilinin Yurtları, Akçağ Yayınları, 2002, ISBN 978-975-338-436-0.
5. ^ Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı, “Türk dünyası araştırmaları”, 1981, s. 216.
6. ^ “Terekeme” . terekemeyiz.com. http:// http://www.webcitation.org/5mYWZZtdO . Erişim tarihi: 2010-01-05.
7. ^ “TEREKEME TERİMİNİN AÇIKLAMASI” . kaigenc.net. http:// http://www.webcitation.org/5mYXTKt4r . Erişim tarihi: 2010-01-05.
8. ^ “Азербайджанцы” (Rusça). oval.ru. http:// http://www.oval.ru/enc/1206.html .
9. ^ “Кумыкские общины за рубежом: история и современность.” (Rusça). http://kumukia.ru . http://kumukia.ru/modules.php? name=Pages&pa=showpage&pid=9009 .
10. ^ “Karapapak > Yerleşke” . .karapapak.com. http://www.karapapak.com/tr/KategoriListe.aspx? KategoriID=44 .
11. ^ Kotlyar İ. F. Polovçı v Qruzii i Vladimir Monamax. – V kn.: İz istorii ukrainsko-qruzinskix svyazey. Ç. 1. Tbilisi, 1968”
12. ^ Ciznopianie çarya çarey Davida. Perevod s drevnoqruzinskoqo, primeçaniya i kommentarii Y. Nasibova. Sm. Srednevekovıy Vostok: istorii i sovremennost. Pod red. Z. Bunyatova. Baku, 1990.
13. ^ Yaşar Kalafat, İran Türklüğü – Jeokültürel boyut -, Yeditepe, Şubat 2005, ISBN 975-6480-25-4, s. 57-58.
14. ^ a b c Semra Alyılmaz, “Borçalı (Gürcistan) Karapapaklarının / Terekemelerinin Tarihine Dair”, Yeni Türkiye, Yıl 8, Sayı 43, Ocak-Şubat 2002, ISSN 1300-4174, s. 290.
15. ^ a b Ali Sinan Bilgili, ‘Azerbaycan Türkmenleri Tarihi’, Türkler, C. 7, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara, 2002, ISBN 975-6782-33-1, s. 29.
16. ^ Ahmet Caferoğlu, a.g.y.
17. ^ a b c d e Карсская область
18. ^ kockoy
19. ^ Всесоюзная перепись населения 1926 года. Национальный состав населения по республикам СССР
20. ^ Elnur Ağoğlu, “Azerbaycan’ın Etnik ve Demokrafik Yapısı”, Türkler, C. 19, Yeni Türkiye
Yayınları, Ankara, 2002, ISBN 975-6782-52-8, s. 218.
21. ^ “Азербайджанцы” . Büyük Sovyet Ansiklopedisi
22. ^ Ahmet Caferoğlu, a.g.e., s. 70.
23. ^ İslam Ansiklopedisi , Karapapaklar,s.470
24. ^ S. Dündar, Terekemeler (Karapapak Türkleri), s. 411
25. ^ Yrd.doç.dr.Selahattin Tozlu, Karapapaklar Hakkında Bazı Notlar -1, s.94. Yılmaz, Salih (2007) Türkiye ve Kafkasya’da Yaşayan Karapapak (Terekeme) Türkleri Tarihi ve Kültürü, Prizma Yayıncılık, İstanbul. ISBN 978-9944-414-13-5 Karapapaklarda İnanç/Din Terekemeyiz.biz

20140728-014133-6093622.jpg